SCHALIE-LACH-GAS

Door: Paul Harmans

April 2013


Politieke draaikonten
De politiek heeft zich afgelopen week weer keurig volgens protocol laten inpakken door de lobby van de schaliegasindustrie. Was vooral de PvdA tegen de winning daarvan in Nederland, nu zijn ze om, want, ‘lachen man’, dat gaat een hoop geld opleveren voor de schatkist waarvan de bodem al tijden in zicht is. Wat het volk ervan vindt? Hoezo het volk, is ons ooit iets gevraagd, anders dan ons geld en werken voor een habbekrats?

De politiek is opeens voorstander van een bedenkelijke manier van gaswinning, maar ach, dat was ook het geval met boren in de Waddenzee, eerst zogenaamd tegen, dan opeens voorzichtig voorstander en vervolgens schaamteloos de leuzen van de olie-industrie nababbelen alsof wij en die politici nog nooit ondervonden hebben dat dat meestal leugens zijn. Hoe lang heeft de NAM mogen beweren dat de aardbevingen in Groningen absoluut niets met hun gaswinning hadden te maken? En een explosie op een booreiland komt alleen in de Golf van Mexico voor, niet op de Waddenzee, ja, ja, slaap zacht, hoewel het meer op een coma gaat lijken!

Heulende media
En als de politiek draaikontgedrag vertoont, dan keren ook de gevestigde media hun reet, want de zogenaamde waakhond van de maatschappij is allang tot tandeloze, kreupele en onderworpen vlooienbaal verworden. Kwijlen en likken naar boven, schijten en bijten naar beneden.

Zo wist het Algemeen Dagblad op woensdag 24 april 2013 opeens met een vette kop in lettergrootte 72, boven een paginavullend artikel te melden:

‘Niets mis met schaliegas’

Als ondertitel:

‘In de VS ontstaat toch ook enige twijfel over winnen delfstof’ (Alleen blijft het bij die ene regel, in het artikel komt men daar niet op terug.)

Als intro lezen we:

‘Moet Nederland ook gaan boren naar schaliegas? Vandaag debatteert de Tweede Kamer erover. De weerstand is groot, maar in de Verenigde Staten leeft nog nauwelijks twijfel. Het levert banen op en het land is steeds minder afhankelijk van buitenlandse olie. Slecht voor het milieu? “Ach, paniekzaaiers zijn er altijd.”’

Men draait bij het AD blijkbaar de hand niet om voor wat propaganda, zoals: ‘…in de Verenigde Staten leeft nog nauwelijks twijfel.’ Maar dat hangt er natuurlijk volledig vanaf naar welke kant van de winning je kijkt. De industrie en de Amerikaanse politiek zijn absolute voorstander, het grootste deel van de bevolking is tegen, alleen heeft die net als in Nederland weinig of nog minder te vertellen. Ook hier in Nederland twijfelt de politiek er niet aan of het geld en banen oplevert, aan de gevaren wordt huichelachtig voorbijgegaan. Datzelfde gaat ook al vele jaren op voor kerncentrales, de politiek heeft geen twijfels over de voordelen, de bevolking kijkt meer naar de risico’s die een regelrechte aanslag op hun gezondheid en leven kunnen betekenen, maar ach, volgens het AD zijn er ‘altijd wel paniekzaaiers’.

Het AD citeert een Amerikaanse boer van 75, Howard Keir, die opvallend positief is over het boren naar schaliegas op zijn land. Niets mis mee volgens hem, het AD noteert de volgende opmerking op de vraag:

‘Milieuverontreiniging door het boren naar schaliegas? “Welnee. Kijk om je heen. Ziet dit land eruit als verontreinigd?”’

Ik weet zeker dat als je rondom de kerncentrale in Fukushima in Japan naar de natuur kijkt, je ook niet veel zal zien van de moordende straling die er vandaag de dag nog steeds vrijkomt. In het geval van schaliegasboren komt het gevaar van onderen, het verziekt het grondwater en komt daarmee langzaam aan de oppervlakte.

De aap van boer Keir komt aan het eind van het interview uit de mouw, hij zegt:

“En ze boden me 2000 dollar per hectare. Ik wil met pensioen, dus heb ik een deal gesloten voor 8 hectaren. Ik weet niet of dat een goede deal is, maar ik kan het geld wel gebruiken.”

Dus zoveel verstand heeft boer Keir van schaliegas, dat hij zelfs van de financiële deal die hij met het gasbedrijf heeft gesloten niet weet of dat wel een goede deal is. Maar het geld komt hem wel van pas en geld maakt nu eenmaal veel goed, dat blijkt.

Het venijn zit hem in de staart
Aan het eind van het AD-artikel komen echter de buren van Keir, Carol French en Carolyn Knapp, nog even aan het woord en die vertellen een heel ander verhaal. Het water rond de boerderijen van hen veranderde van helder naar een soort gelatineachtige substantie. En in een paar dorpen verderop werd inderdaad verontreiniging van het drinkwater vastgesteld. En daarvoor werd het verantwoordelijke gaswinningsbedrijf door de politiek, die zo’n voorstander van het boren is, tot de orde geroepen, zij moesten betalen voor schoon drinkwater en de getroffen families compenseren.

Boeren in Amerika die voor geld hun land hadden vrijgegeven voor het boren, kregen de overheid aan de broek, want hun land had landbouwgrond moeten blijven en nu had het een industriële functie. Weer zo’n voorbeeld van een politiek die graag het geld opstrijkt van het gas dat bij het boren naar boven komt, maar blijkbaar niet snapt dat voordat je bij dat gas kan, je bij iemand op zijn grond moet komen.

In feite had het AD deze laatste feiten als hoofdonderwerp voor een artikel over het boren naar schaliegas moeten nemen. De AD journalist heeft boer Keir op het Internet gevonden, en dat heb ik ook, alleen de Amerikaanse artikelen waarin Keir soms ook wat mag zeggen, klinken heel wat anders dan het propagandastuk van het AD, lees dit artikel maar eens!

Ze gebruiken bij het AD tot slot heel listig boer Keir als positieve afsluiter, hij mag namelijk nog even beweren:

“Het gaat ze (zijn buren) puur om het geld. En dan scheppen ze vies water uit een greppel en zeggen dat zij ook zijn getroffen.”

De grote vraag is natuurlijk: WIE zijn het werkelijk die het in Amerika en Nederland puur om het geld gaat?

Te mooi om waar te zijn
Dan komt op vrijdag 26 april dr. Evert du Marchie van Voorthuysen in Het Financiële Dagblad met een verhelderend artikel over schaliegas.

De kop van het artikel:

‘Het economische en financiële belang van schaliegaswinning wordt danig overschat’

en als ondertitel:

‘Papegaaiendiscours van beleids- en opiniemakers leidt de aandacht af van waar het werkelijk om moet gaan’

du Marchie van Voorthuysen opent met:

‘Veel beleidsmakers op hoog niveau in de politiek en het bedrijfsleven warmen zich aan het vuurtje van het ‘goedkope’ en ‘overvloedige’ schaliegas.’

Even verderop zegt hij:

‘Het potentieel dat schaliegas zou bieden is te mooi om waar te zijn, en dat is het dan ook niet.’

Vervolgens noemt hij de feiten die het gerenommeerde, wetenschappelijke tijdschrift Nature over de winning van schaliegas in de Verenigde Staten afgelopen 21 februari 2013 publiceerde:

* Zo zijn de huidige schattingen van de hoeveelheid winbare schaliegas nog geen kwart van de schattingen van drie jaar geleden.
* De productie van een juist geboorde put loopt binnen een jaar al met 60% terug en na drie tot vier jaar is de put leeg.
* In de VS moeten elk jaar 7200 nieuwe putten worden geboord om de productie van het gas op peil te houden.
* In 2012 is hiervoor 45 miljard dollar geïnvesteerd, waar een opbrengst van 32,5 miljard tegenover stond.
* En steeg het aandeel van het schaliegas in de Amerikaanse gasproductie van 2% in 2000 tot 40% in 2012, inmiddels daalt dat weer.

Piramidespel
Er is veel geld nodig voor het continue slaan van nieuwe putten, maar de opbrengst van het gas is niet voldoende om de kosten van het boren nog te dekken. Investeerders willen hun geld terugzien, maar de kans is groot dat zoiets niet gaat gebeuren. du Marchie van Voorthuysen schrijft:

‘Een deel van de initiële kapitaallasten wordt gedekt door nieuw aan te trekken kapitaal. Een loepzuivere vorm van een piramidespel.’

En dan noemt hij een bank die we allemaal nog kennen van de rommelhypotheken die men heimelijk in pakketjes had verstopt en wereldwijd aan andere banken had doorverkocht. Dat werd het begin van de hypotheekcrisis in 2008. In eerste instantie ontkenden alle banken bij hoog en laag dat ze dergelijke besmette pakketten bezaten, maar uiteindelijk bleek dat zowat elke bank wereldwijd door de hypotheekbubbel in de problemen zat en dat mondde uit in de bankencrisis en later natuurlijk de economische crisis, waar we nog bij lange na niet uit zijn. En wat was de naam van die boevenbank? Juist, Goldman Sachs. En die bank loopt nu op Wall Street voorop door veel lopende en toekomstige boorprojecten op te kopen om die, let op!, te bundelen in pakketjes en die door te verkopen aan (alweer) nietsvermoedende beleggers en andere instellingen.

du Marchie van Voorthuysen sluit af met:

‘Dit treurig stemmende papegaaiendiscours leidt de aandacht af van waar het werkelijk om moet gaan, de zo noodzakelijke transitie van fossiele naar duurzame energie.’

Koude kernfusie
Natuurlijk moeten we zo snel mogelijk over naar duurzame energie en dan komen we op het gebied van het onderwerp ‘koude kernfusie’ (ook wel Low Energy Nuclear Reactions LENR genoemd, om de negatieve bijsmaak die aan de term koude kernfusie kleeft te verdoezelen). Iets waarvan Greenpeace vindt dat het ook om een nucleaire vorm van energie gaat en zoiets juist heftig afwijst. Ja, natuurlijk is het een nucleaire vorm van energieopwekking, maar wat Greenpeace niet weet, simpelweg omdat men niet naar de informatie kijkt, is dat kernfusie iets heel anders is dan kernsplitsing en dat er weinig gevaren aan kernfusie kleven als het wordt gebruikt zoals Andrea Rossi en Defkalion met hun producten doen.


Andrea Rossi (r) laat zijn nieuwste (lage temperatuur) 1MW E-Cat centrale zien

Greenpeace weet in al haar wijsheid ook nog te melden dat koude kernfusie om fossiele brandstoffen gaat en niet duurzaam is. Een bezoeker van mijn website, Harold, weet daar het volgende over te zeggen:

Hallo Paul,

Met grote verbazing heb ik de laatste reactie van Greenpeace gelezen……

De volgende zin deed mijn broek spontaan afzakken omdat het kant noch wal raakt:

“Ook koude kernfusie blijft een fossiele energiebron en dus niet duurzaam.”

Deze persoon weet geeneens wat fossiele brandstoffen zijn, dit zijn ten eerste alleen Olie, Gas en Steenkool.

Nikkel en Waterstof zijn grondstoffen en behoren in de verste verte NIET tot de “Rare earth minerals” terwijl enkele delen van wat gebruikt wordt in Windturbines en Zonnecellen juist wel “rare earth minerals” zijn.

Greenpeace heeft met deze ene zin hun totale maar dan ook totale onkunde blootgelegd wat betreft alternatieve en duurzame energiebronnen. Ze moeten terug naar school vrees ik.

Met vriendelijke groeten,

Harold

En laat ik het nu hartgrondig met Harold eens zijn! Greenpeace verdomd het net als de politiek en de media om naar de koude kernfusie te kijken. Terwijl dat nu juist de grote oplossing zou zijn voor alle problemen waar dezelfde partijen hun mond vol van hebben, maar er blijkbaar een compleet andere agenda op nahouden als het gaat om die grote bek om te zetten in daden. Men promoot enkel en alleen windturbines en zonnepanelen, iets waar zelfs oliemaatschappijen hun steun aan verlenen. En die steun dat is een rode vlag!, want dacht je dan echt dat wind- en zonne-energie de oplossing voor de fossiele brandstoffen zal worden? Oliemaatschappijen trekken met hun steun een rookgordijn op, om de aandacht af te leiden, om iedereen een rad voor ogen te draaien, om zodoende nog vele en vele jaren hun olieproducten voor veel teveel geld te kunnen verkopen. In de directiekamers van oliemaatschappijen bulderen de vetgevreten directeuren om het hardst om de mythe van die horizonvervuilende ventilatortjes en daken vol glasplaatjes.


Windturbines Maasvlakte/Waterweg

Ik heb anderhalf jaar geleden met een businessanalist van één van de grootste energiebedrijven in Nederland en Duitsland gesproken, en hij gaf toe dat ook energiemaatschappijen donders goed snappen dat al die windmolenparken en zonnepanelen nooit volledig de toekomstige vraag naar energie kunnen dekken, dat is godsonmogelijk, vanwege allerlei praktische problemen die aan die middelen kleven en die iedereen die even nadenkt zo kan opnoemen.

Greenpeace werkt, net als de politiek en de gevestigde media, allang niet meer voor het volk. Greenpeace is met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid net zo'n organisatie geworden als het Wereld Natuur Fonds, geïnfiltreerd door multinationals, die de mooie buitenkant ervan misbruiken om de binnenkant voor eigen gewin compleet tot kankergezwel uit te laten groeien. Hoe kan het anders dat een dergelijke wereldwijde milieuorganisatie weigert te kijken naar alternatieven die misschien al binnen een jaar kunnen zorgen voor CO2 vrije energie, tevens een vorm van ongevaarlijke energie, een energie waarmee je voor 30 euro aan nikkelpoeder en waterstof een half jaar lang een auto zonder uitlaatgassen laat rijden, een LENR reactor die van centrale verwarming tot kerncentrale, van grasmaaier tot mammoettanker, van snorfiets tot Boeing 747 ingebouwd kan worden?

De moraal van dit verhaal
Gelukkig gloort aan het eind van deze door de politiek, de media en Greenpeace opgetrokken, druipend van de olie en pikzwarte tunnel, klaterhelder licht, het licht van de koude kernfusie in de vorm van de producten van Andrea Rossi en Defkalion. Hoe ik dat zo zeker weet? Welnu, niemand gaat mij wijsmaken dat de concurrenten Defkalion en Rossi samen in een complot zitten en met vereende krachten het grootste bedrog op energiegebied uitvoeren. Als ook NASA, het MIT en een aantal onafhankelijke wetenschappers met koude kernfusie resultaten komen en daarbij dezelfde elementen (nikkelpoeder en waterstof) gebruiken als Defkalion en Rossi, dan zegt mijn gezonde verstand dat we wel degelijk te maken hebben met iets dat de wereld kan en gaat redden.


Defkalion's Hyperion reactor

Ik snap daarbij ook, dat iemand die Rossi en Defkalion niet vanaf het begin heeft gevolgd, niet dezelfde overtuiging heeft als mij, maar als je de moeite neemt om je eens te verdiepen in wat er inmiddels bekend is, dan zou je deze nieuwe ontwikkelingen op zijn minst het voordeel van de tijfel behoren te geven. Je zou dan als politiek en als milieubeweging moeten aandringen op onderzoek naar deze nieuwe vorm van energie, die als het werkelijk werkt, absoluut hetgeen is waar we als wereld al vele jaren op zitten te wachten. De gevestigde media maken regelmatig gewag van een mogelijk nieuwe therapie tegen kanker die zich nog moet bewijzen, dus waarom geen aandacht in de media voor koude kernfusie en wat aandringen op onderzoek door de wetenschap?

Dus, laten we ons weer inpakken door de gasindustrie en gaan we naar schaliegas boren, met de kans op een verzieking van het grondwater op een diepte waar we niet bij kunnen om de vervuiling weg te werken en gaan we gewoon door met het verbranden van fossiele brandstoffen die bijna onbetaalbaar zijn geworden en een aanslag zijn op onze gezondheid, de natuur en het milieu, of gaan we ons gezonde verstand eens gebruiken en notie nemen van de alternatieven, zonder dat we bang zijn om uitgelachen te worden als er eens een alternatief tussen zit dat niet werkt?

De meeste mensen gaan meteen naar Wikipedia om te checken of iets dat wordt beweerd wel waar is. Je kunt je die moeite besparen, natuurlijk staat er op Wikipedia dat koude kernfusie onmogelijk is, de orthodoxe wetenschap houdt dat al dik 20 jaar vol en is bang in hun hemd te staan als nu blijkt dat het wel degelijk mogelijk is.

O, heb ik nog even jullie aandacht Greenpeace, PvdA en Algemeen Dagblad? Neem dan van het volgende goed notie: wie het laatst lacht, schaterlacht het best!

De laatste informatie over de E-Cat en Defkalion:
http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/E-Cat25Maart2013.htm
http://www.e-cat.co.nl/Tekstpagina/Defkalion12April2013.htm


  Share


TERUG NAAR PAGINA ARTIKELEN